Παρασκευή, 7 Ιουνίου 2013

Καρβάλη- Καππαδοκίας- Güzelyurt of Cappadocia



Σε υψόμετρο 1480 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας, στους πρόποδες του βουνού Γκιουνέι  βρίσκεται η κωμόπολη της Καρβάλης (Karballa, η αλλιώς  Gelveri, η  Güzelyurt όπως ονομάζεται σήμερα στα Τουρκικά). Το χωριό αυτό υπάγονταν διοικητικά στο Άκσαράι και αποτελούσε το κέντρο των Ελλήνων από τα χωριά Σιβριχισάρ, Κενάταλα, Χαλβάντερε και Τσελτέκ. Τα καλοκαίρια πολλοί κάτοικοι του Άκσαράι πήγαιναν για παραθέριση στο Κέλβερι, λόγω του δροσερού κλίματος και των καθαρών και ιαματικών νερών που είχε.  Η θρησκευτικότητα των Καρβαλιωτών ήταν πολύ μεγάλη. Ονόμαζαν τον εαυτό τους «φύτρα καλογριών» και το χωριό τους κοιτίδα καλογριών. Οι Ρωμιοί είχαν και λειτουργούσαν τις εκκλησίες των Αγίων Αναργύρων, της Παναγίας και του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, την οποία πρωτόχτισε ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος το 385-390 ως εκκλησία του Τιμίου Σταυρού. Η Καρβάλη ήταν τόπος αγίων και μαρτύρων, τον οποίον κατέκλυσαν πολλοί αναχωρητές, δημιουργώντας από τα πρώτα χριστιανικά χρόνια, μοναστικές πολιτείες αντρών και γυναικών. Πάρα πολλές ήταν οι εκκλησίες που υπήρχαν στην περιοχή. Σύμφωνα με τον Στυλ. Ι. Παντελεημονίδη, το 1896 ξεπερνούσαν τις 300 μέσα στην κωμόπολη. Στα δύσκολα χρόνια των βίαιων επιδρομών και των εξισλαμισμών, η Καρβάλη αποτέλεσε το καταφύγιο πολλών ορθόδοξων χριστιανών. Οι Καρβαλιώτες εκτός από το εμπόριο διέπρεψαν και στην οικοτεχνία. Πολλοί ασκούσαν το επάγγελμα του λαξευτή βράχων, του πετρά ή «ταστζί». Το έδαφος του χωριού με το μαλακό ευκολοπελέκητο βράχο δεν άφηνε τους πετράδες δίχως εργασία. Μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών, οι περισσότεροι Έλληνες της Καρβάλης εγκαταστάθηκαν στη Νέα Καρβάλη της περιοχής μας , στο συνοικισμό «Ιωλκός» του Βόλου και στον Άβαντα του Έβρου.  




  








1 σχόλιο: