Ο Βασίλης Βασιλικός και τα καλοκαίρια της Θάσου !!!

Τα τελευταία τέσσερα  βιβλία του Βασίλη Βασιλικού  είναι αυτοβιογραφικά και στηρίζονται στο μεγαλύτερο μέρος τους  στην ιδιαίτερη πατρίδα του την  Θάσο , στην οποία πάντα επιστρέφει για να θυμηθεί τους προγόνους του και να κάνει μια αναδρομή στη  ζωή τους. Ο ίδιος  ο Βασιλικός πίστευε, όπως και ο Θανάσης Βαλτινός, ότι ο συγγραφέας αυτοβιογραφείται πάντα και ότι η ζωή του ή στοιχεία από αυτήν περνά πάντοτε στην όποια μυθοπλασία του. «Γράφοντας γεμίζω και  είναι το μόνο που με γεμίζει» εξομολογείται στα γραφτά του  και  συνεχίζει αλλού « Είμαι ευτυχής που γύρισα στο νησί μου . Γράφω γιατί είμαι ευτυχισμένος που το κατοικώ» και παρακάτω συνεχίζει: «Διαβιώ εν Θάσω, πένης μεν, πλην ευτυχισμένος, με τον αέρα, το βουνό ,τη θάλασσα, με τους εδώ φίλους μου, με αστυνομικά  και με τα βιβλία του  Αντρέ Ζιντ»
    Ο Βασιλικός  έγραφε κάθε  ημέρα, επί οκτώ ή δέκα ώρες την ημέρα, ωράριο συγγραφέα πλήρους απασχόλησης, και δεν το έκανε, ούτε μια ή δυο εποχές, ή και ως διάλλειμα για να ριχτεί ξανά στη ζωή, αλλά πάντα και ανεξάρτητα από τον τόπου που βρισκόταν. Και στη Θάσο έγραφε πυρετωδώς, αν και ηλικία του ήταν πια περασμένη. Κατέβαινε για διάλειμμα στο καφενείο του Τσίκνα για να πιάσει κουβέντα με τους υπέργηρους συμπατριώτες του και να πιει έναν καφέ κι έφευγε για να συνεχίσει. 

   Το ημερολόγιο της Θάσου, εδώ γράφηκε τα καλοκαίρια από το 2009 μέχρι και το 2013. Ο ίδιος στο βιβλίο του απομυθοποιεί τους πάντες, με πρώτον τον εαυτό του. Ο Βασιλικός δεν καλλιλογεί με τους ήρωές του. Έχει μάθει από πολύ νωρίς ότι δεν είναι λογοτεχνική ατέλεια να τους χαρίζεσαι, αλλά έλλειμμα ταλέντου. Αλλά και συνεχίζει «Για να εξορύξω το χρυσάφι από τα έγκατα της  γης μου, πρέπει να στριμωχτώ. Αλλιώς όλα ακραγγίζουν της ηθογραφίας» Εκκινώντας  από  τη  Θάσο έχει διασχίσει πολλές  φορές  την υφήλιο και κάθε  φορά μάθαινε νέα πράγματα. Μικρές  ιστορίες  από την ζωή του μπλέκουν με τις αγάπες του που δεν τον άφησαν μέχρι το τέλος , όπως τον Αντρέ Ζιντ, τα ταξίδια του  στον κόσμο και τις  συναντήσεις με τις κορυφαίες προσωπικότητες του καλλιτεχνικού  χώρου και της πολιτικής.

    Ο ίδιος  θεωρούσε το νόμπελ της  συγγραφικής του σταδιοδρομίας την τελετή βάφτισης της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Καβάλας με το όνομά του και επαιρόταν για αυτό. Στη Θάσο ανακάλυπτε τον βαθύτερο εαυτό του και  αυτό τον έκανε να μην αποκόπτεται ποτέ. Έφερε, το καλοκαίρι του 1981, τον Στέλιο Καζαντίδη στη Θάσο για να τον παντρέψει  στον Θεολόγο και να βγουν στη συνέχεια για ψάρεμα.  Κατά καιρούς μέσα από την μυθοπλασία του ξεσήκωνε φιγούρες του Θεολόγου και του Ποτού και τους καθιστούσε ήρωές του , συνομιλώντας μαζί τους και καθιστώντας τους «αθάνατους» μέσα από τα γραπτά του.       

 

Θεολόγος : Η παλιά ιστορική πρωτεύουσα της Θάσου

Κατ’ αρχάς : Ο Θεολόγος μαζί με το Καζαβίτι  θεωρώ πως είναι τα ομορφότερα  παραδοσιακά ορεινά χωριά του νησιού , η ιστορία του ξεκινά από τον 12^ο αιώνα , σύμφωνα με γραπτές μαρτυρίες που βρέθηκαν . Ο Θεολόγος  υπήρξε πρωτεύουσα του νησιού τα χρόνια της τούρκικης κατοχής  και κατά τη διάρκεια της αιγυπτιακής  διακυβέρνησης . Ο παραδοσιακός οικισμός είναι ένα χάρμα οφθαλμών για τον επισκέπτη , θα δείτε πλακόστρωτα στενά δρομάκια, το  παλιό πετρόκτιστο γεφύρι , βυζαντινές εκκλησιές  και τα πέτρινα αρχοντικά μακεδονικής αρχιτεκτονικής . Κάθε καλοκαίρι στον Θεολόγο γίνεται η αναπαράσταση του Θασίτικου Γάμου, ένα δρώμενο που προσελκύει κόσμο από όλο το νησί και καταλήγει σε παραδοσιακό τοπικό γλέντι.

Τα  Αρχοντικά του χωριού : Οι  κάτοικοι του Θεολόγου ήταν εύποροι και κατάφεραν να κτίσουν σπίτια υψηλής αισθητικής και μακεδονίτικης αρχιτεκτονικής. Τέτοια είναι το αρχοντικό της Ελένης Τζιάτα , το πατρικό του συγγραφέα Βασίλη Βασιλικού και του Ν Χατζηγιώργη που φιλοξενεί το Λαογραφικό Μουσείο του χωριού . Το 1979 η Ελληνική Κυβέρνηση κήρυξε τον Θεολόγο παραδοσιακό οικισμό .

Φαγητό : Το χωριό φημίζεται για την κουζίνα του και συγκεκριμένα για τα κρεατικά του  με δημοφιλέστερο όλων το κατσικάκι της περιοχής . Η ταβέρνα του Ιατρού με τη πανοραμική θέα  είναι η παλαιότερη του Θεολόγου αφού έκλεισε αισίως 35 χρόνια λειτουργιάς . H ταβέρνα του Στέλιου Ζωντανού διατηρεί την παράδοση της ελληνικής κουζίνας και αντιστέκεται στις μοντέρνες γκουρμεδιές !!! Οι σούβλες γυρίζουν όλη μέρα και σκορπίζουν την ευωδιαστή τσίκνα τους στο κεντρικό  δρόμο του χωριού , σημειωτέον ο Στέλιος έχει ντόπια κρέατα σε αντίθεση με άλλες ταβέρνες της περιοχής που εισάγουν τα αμνοερίφια  από την γειτονική Βουλγαρία . Μια εξ ίσου καλή επιλογή είναι και η ταβέρνα του Λαμπίρη στην αρχή του χωριού . Εκτός λοιπόν από τις κατσικοπούλες στη σούβλα θα βρείτε και νόστιμες γουρουνοπούλες!!! Στο κέντρο του χωριού θα βρείτε το  όμορφο παραδοσιακό καφενείο «Εθνικόν» (του Τσίκνα) που  δημιουργήθηκε από τους πρόσφυγες που ήρθαν στο χωριό το 1922 . Προσφέρει εκλεκτούς μεζέδες της Θασίτικης κουζίνας με συνοδεία τοπικών  αποσταγμάτων. 

Το Θασίτικο γλυκό :Το σαραγλί Θάσου (σαραγλιά στη θασίτικη ντοπιολαλιά) μου αρέσει πολύ γιατί είναι ένα από τα ωραιότερα σιροπιαστά γλυκά που έχω δοκιμάσει ποτέ . Τραγανό και ροδαλό φύλλο  σε συνδυασμό με τις αρωματικές εντάσεις της κανέλας και του γαρίφαλου θα τέρψουν από ικανοποίηση τους σιελογόνους αδένες σας . Είναι το παραδοσιακό γλυκό της Θάσου και το φτιάχνουν εξαιρετικά στο  Θεολόγο . Στρώνουν στο ταψί αφού πρώτα το βουτυρώσουν τα παραδοσιακά χειροποίητα φύλλα , τα αλείφουν  με ελαιόλαδο  και τα αφήνουν να ψηθούν στον φούρνο μέχρι να ροδίσουν .Στη συνέχεια τα περιχύνουν με ζεστό σιρόπι και πασπαλίζουν από πάνω με ψιλοκομμένο καρύδι , κανέλλα και γαρύφαλλο .

Το παραδοσιακό καφενείο του Τσίκνα:  Στη μέση περίπου του οικισμού θα συναντήσετε το παραδοσιακό καφενείο «Εθνικόν»  ή όπως είναι πιο γνωστό όλα αυτά τα χρόνια το καφενείο του Τσίκνα. Το έχτισε με τα χεράκια του ο προπάππους του σημερινού ιδιοκτήτη όταν έφτασε πρόσφυγας στο νησί την δεκαετία του ’20 . Είναι ένας αυθεντικός χώρος , άνετος και λειτουργικός όπου κυριαρχεί το ξύλο και η πέτρα , τους τοίχους και τις γωνίες του καφενείου στολίζουν πολύτιμα χρηστικά αντικείμενα αλλοτινών εποχών και στα αρχοντικά μαρμάρινα τραπέζια θα σας τρατάρουν εκλεκτούς μεζέδες και χειροποίητα γλυκά . Σήμερα το καφενείο λειτουργεί ο δισέγγονος του Τσίκνα ο Νίκος Κλήμης. Η μέρα εδώ ξεκινά από νωρίς το πρωί με μερακλίδικους καφέδες και τσάι του βουνού , ακολουθούν νόστιμες ομελέτες από χωριάτικα αυγά για να ξεγελάσετε τη πείνα σας και όταν έρθει η ώρα του μεσημεριού βγαίνουν οι μεζέδες με ντόπιο τσίπουρο και  κρασί .Ένα πενηνταράκι θασίτικου ούζου με συνοδεία αξιολογότατου μεζέ (περιλαμβάνει γεμιστούς κολοκυθοανθούς , χταπόδι κρασάτο , ελιές θρούμπες , φασολάκια χάντρες , πατατοσαλάτα , κασέρι ψητό , καλαμάρι ) θα σας κοστίσει  μόνο 3 ευρώ !!! Αν παρ’ όλα αυτά δεν έχετε «τιθασέψει» την πείνα σας μπορείτε να παραγγείλετε μαγειρευτό φαγητό ή κρεατικά της ώρας με φρεσκοκομμένες πατατούλες . Στην κουζίνα θα βρείτε τον Νίκο Κλήμη  και η μητέρα του Ειρήνη που υπηρετούν με αγάπη την ελληνική παραδοσιακή κουζίνα στον ορεινό Θεολόγο. Είναι μαστοράντζες σε ότι φτιάχνουν , αέρινο τηγάνι χωρίς περιττές λαδίλες και δεξιοτεχνία στο ψήσιμο, δοκιμάστε τους αραχνούφαντους κολοκυθοανθούς , τα μερακλίδικα σαρμαδάκια , τις crunchy κασεροκροκέτες , το χταποδάκι στιφάδο όταν το βρείτε στο μενού , τα σαλιγκάρια με ντοματούλα και βέβαια τις μπριζόλες με την βαθιά κρεάτινη γεύση. Ο επίλογος γράφετε με γλυκά του ταψιού και του κουταλιού από τη χρυσοχέρα κ Ειρήνη , γαλακτομπούρεκο , σαραγλί θασίτικο , και καρυδάκι γλυκό με μέλι το καλύτερο του νησιού κατά γενική ομολογία , γίνεται ανάρπαστο από τους ντόπιους και τους τουρίστες .

 Tips : Ο Θεολόγος  απέχει 50 χιλιόμετρα από τον Λιμένα και 10χλμ από τον Ποτό , οι μόνιμοι κάτοικοι του δεν ξεπερνούν τους 800.