Το Μουσείο Καπνού της Καβάλας

Το Μουσείο Καπνού είναι ένα σύγχρονο βιομηχανικό και βιωματικό μουσείο με πλούτο εκθεμάτων. Πρόκειται για ένα θεματικό μουσείο, το οποίο περιλαμβάνει αντικείμενα και αρχειακό υλικό για την καλλιέργεια και την παραγωγή του καπνού, την αγροτική κι εμπορική επεξεργασία του, τα βιομηχανικά καπνικά προϊόντα και τα εκθεσιακά δείγματα καπνού. Η μοναδικότητα του μουσείου εντοπίζεται όχι μόνο στο ότι περιλαμβάνει και εκθέτει την εμπορική επεξεργασία των ανατολικών καπνών (που δεν βρίσκονται σε κανένα άλλο μουσείο του κόσμου), αλλά και στο ότι αποτελεί ένα μουσείο που αναδεικνύει την οικονομική και κοινωνική ιστορία, καθώς και την τεχνολογική ιστορική εξέλιξη στην Καβάλα κι ευρύτερα στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη. Η συλλογή του μουσείου καπνού στην Καβάλα είναι εξαιρετικά πλούσια. Περιλαμβάνει αντικείμενα καλλιέργειας καπνού, μηχανήματα εμπορικής επεξεργασίας του, φωτογραφικό υλικό, σπάνια ντοκουμέντα (έγγραφα της Καπνεμπορικής Ομοσπονδίας της Ελλάδος, του Συλλόγου Καπνεμπόρων Μακεδονίας-Θράκης, καπνεργατικών σωματείων, έγγραφα τραπεζών κ.ά.). Επίσης, περιλαμβάνει βιβλία σχετικά με τον καπνό, εκδόσεις του Ελληνικού Οργανισμού Καπνού, αρχείο του Καπνεμπορικού Συλλόγου, ιδιωτικά έγγραφα, καπνικούς χάρτες και σχεδιαγράμματα, έπιπλα καπνεμπόρων κ.ά.  Το μουσείο φιλοξενείται προσωρινά στο ισόγειο του κτιρίου του Εθνικού Οργανισμού Καπνού. Πρόκειται για ένα βιομηχανικό κτίριο, το οποίο κτίστηκε μεταξύ 1957 και 1962.

Info : Κ. Παλαιολόγου 4, Καβάλα, τηλ : 2510223344.

                       Πηγή :  www.visitkavala.gr

                                   Photos : Stathis Harpas

Η τελευταία επίσκεψη της Μελίνας στην Καβάλα τον Μάιο του 1993

Τριάντα  χρόνια μετά, τα  γυρίσματα του Τοπ Καπί του  Ζυλ Ντασσέν στην Καβάλα τον Οκτώβρη  του 1963, η Μελίνα Μερκούρη επιστρέφει  στην πόλη, για να χαιρετίσει την ίδρυση ένα ακόμη ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ., του δωδέκατου στην σειρά. Τότε θα τιμηθεί από τον Δήμο  Καβάλας για το έργο της στον πολιτισμό και την πόλη. Το ημερολόγιο δείχνει 30 Μαΐου 1993 και η Μελίνα είναι βουλευτής επικρατείας του Πασόκ, στο Ελληνικό κοινοβούλιο, ενώ τον Οκτώβριο του  ίδιου έτους (1993) θα αναλάβει ξανά το Υπουργείο Πολιτισμού, που τόσο αγάπησε και παρήγαγε το σημαντικό και τεράστιο έργο της. Αυτή τη φορά με  υπουργό αναπληρωτή τον Θάνο Μικρούτσικο και ενώ η ασθένειά της την προειδοποιούσε με ολοένα και πιο σοβαρά συμπτώματα και με την διορατική ματιά της να αντιλαμβάνεται ότι το επερχόμενο τέλος δεν ήταν μακριά. Εκείνη την σημαντική χρονιά και ενώ η δημοφιλία της ήταν στην κορυφή, η Μελίνα αποδέχεται στην πρόσκληση του Δημάρχου Καβάλας Λευθέρη Αθανασιάδη και έρχεται στην Καβάλα για να χαιρετίσει την ίδρυση του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας, που ξεκινά  την λειτουργία του το 1993 και είναι το δωδέκατο ΔΗΠΕΘΕ της χώρας, έναν θεσμό που ίδρυσε η Μελίνα και ήταν πολύ υπερήφανη γι΄ αυτόν, γιατί είχε ήδη κάμψει τις αντιρρήσεις πολλών αυτοδιοικητικών παραγόντων και επέβαλε, στο μέτρο του δυνατού, την ίδρυση των ΔΗΠΕΘΕ στην χώρα. 

Ο Δήμος  Καβάλας την τιμά σε μια εκδήλωση που  συγκεντρώνει ασφυκτικά τους Καβαλιώτες στον κινηματοθέατρο Παλλάς, ο κόσμος  την υποδέχεται από την οδό Ομονοίας μέχρι την είσοδο του θεάτρου στην οδό Αβέρωφ, οι σκάλες και η είσοδος είναι κατειλημμένες και η Μελίνα χαρούμενη και χαμογελαστή χαρίζει την αύρα της σε όλους τους παρευρισκόμενους. Θα την προσφωνήσει ο Δήμαρχος Καβάλας Λευθέρης  Αθανασιάδης με μια ομιλία γεμάτη συγκίνηση και υπερηφάνεια  για το σπουδαίο έργο της και εκείνη μοιάζει να συγκινείται που δεν περιορίζεται μόνο στο καλλιτεχνικό της έργο , αλλά την τιμά και ως πρωτοπόρο πολιτικό που αφιέρωσε πολλές εργατοώρες  για να αναστήσει την γονατισμένη πολιτιστικά Ελλάδα και να φέρει την τέχνη κοντά στο λαό και να την καταστήσει κτήμα του. 

  Η Μελίνα την επόμενη ημέρα ζητά να  περιηγηθεί την πόλη της  Καβάλας και να θυμηθεί τα γυρίσματα της ταινίας της Τοπ Καπί , που ένα μέρος των γυρισμάτων έγιναν στην πόλη της Καβάλας. Κατεβαίνει στο λιμάνι, όπου απαθανατίσθηκε να βοηθά τον ηθοποιό  Μαξιμίλιαν Σέλλ να εκφορτώνουν τα καυσόξυλα από το καράβι στην προκυμαία και στη συνέχεια καταλήγει στον Ναυτικό όμιλο Καβάλας  για ένα αναψυκτικό αγναντεύοντας την συνοικία της Παναγίας , που δεν άλλαξε σχεδόν καθόλου μετά από τριάντα χρόνια, όπου και θα την περιηγηθεί και πάλι, αλλά  χωρίς τις αντοχές του 1963, όταν συνάντησε τους ντόπιους, τους συναναστράφηκε κάτω από τον φωτογραφικό φακό του  Ντασσέν και περπάτησε στα στενά σοκάκια, χαμογελώντας, τραγουδώντας και πιάνοντας κουβέντα με την μαρίδα της εποχής!!! Λίγοι τότε  είδαμε την συγκίνηση της Μελίνας από την περιήγησή της στην πόλη. Κουράστηκε νωρίς και μας ζήτησε συγγνώμη που δεν μπορούσε να περπατήσει ,όσο θα ήθελε. Κολάκευσε την πόλη μας που παρέμεινε στο πέρασμα του χρόνου γοητευτική και όμορφη. Και ενώ θα ήθελε να μείνει κι άλλο στην πόλη της Καβάλας και να την χαρεί, τα πολλαπλά καθήκοντα, αλλά και η κλονισμένη της υγεία την καλούσαν επειγόντως στην Αθήνα για να συνεχίσει. Άφησε την υπόσχεση ότι θα γυρίσει σύντομα για να εξαγγείλει κι άλλα έργα, αφού ήταν πεπεισμένη ότι σύντομα θα συνέχιζε ως  υπουργός και πάλι. Η αλήθεια είναι ότι δεν γύρισε ποτέ. Σε λιγότερο από δέκα μήνες άφηνε την τελευταία της πνοή  στην Νέα Υόρκη, νικημένη από τον καρκίνο.  

 

Τα ερωτικά μπαχαρικά της Πόλης (με αφορμή το ομώνυμο βιβλίο της Μαρίας Εκμεκτσίογλου από τις εκδόσεις Πατάκη)

*Του Δημήτρη Βρατίδη (μάγειρα και εκπαιδευτή στο Τμήμα Μαγειρικής Τέχνης του Δ.ΙΕ.Κ. Καβάλας)

 

Η ιστορία των μπαχαρικών είναι τόσο παλιά όσο και ο ανθρώπινος πολιτισμός, θα μπορούσαμε να την παραλληλίσουμε με την πορεία της ανθρωπότητας αφού δεν υπήρξε πολιτισμός που να μην αναγνώρισε την αξία τους. Μάλιστα, ο Ιπποκράτης είχε καταγράψει πάνω από 400 φάρμακα που προέρχονταν από μπαχαρικά και βότανα . Θεωρούνται πως είναι «Δώρα της Αφροδίτης» μια που με το άρωμά τους έχουν τη δύναμη να ξυπνούν τα πάθη!! Τι είναι όμως τα μπαχαρικά; Τα μπαχαρικά    είναι τα αποξηραμένα τμήματα ενός φυτού που περιέχει αρωματικές, πικάντικες και καυστικές ουσίες. Περιλαμβάνονται στις αποκαλούμενες «αρτυματικές ύλες» και σύμφωνα με τον ελληνικό κώδικα τροφίμων και ποτών είναι: «εκείνες που έχουν έντονο άρωμα και γεύση και η προσθήκη τους στα τρόφιμα γίνεται για να βελτιώσουν τη γεύση τους». Στον κόσμο των αισθήσεων εκεί που τα μπαχαρικά ανακατεύονται με τα μυρωδικά και τα βότανα για να προκαλέσουν ξεχασμένες μνήμες, εκεί που το ένστικτο της μυρωδιάς γίνεται ταξίδι σε μαγικούς κόσμους μέσα από την πολυχρωμία της Ανατολής, αποκαλύπτεται η μέθη των αρωμάτων των φυτών  .Το άρωμα της βανίλιας και η οσμή της δάφνης  σάς προκαλούν να δοκιμάσετε ένα πιάτο, ενώ η ιδιαίτερη γεύση του πιπεριού και η μυρωδιά του σαφράν μπορούν να μετατρέψουν ένα συνηθισμένο φαγητό σε μια μοναδική γευστική εμπειρία.  Οι μάγειρες  γνωρίζουν τις ευεργετικές ιδιότητες των μπαχαρικών και των μυρωδικών και τις χρησιμοποιούν για να αναδείξουν τα πιάτα τους. Κόλιανδρος , γαρίφαλο, γλυκάνισο και μοσχοκάρυδο είναι μερικά μόνο από τα βότανα που θα αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο μαγειρεύατε μέχρι σήμερα, προσφέροντας παράλληλα ποικίλα οφέλη στην υγεία σας. Με ποια φαγητά συνδυάζεται, όμως, κάθε μπαχαρικό, ποιο μυρωδικό θα αναδείξει τη γεύση της σάλτσας σας και ποιο θα απογειώσει τη γεύση των γλυκών σας ; Σ΄ αυτό το σημείο ήρθε η ώρα να σας συστήσω κάποιους από τους πρωταγωνιστές του βιβλίου της Μαρίας. Ξεκινώ με την κανέλα “Το αγαπημένο μπαχαρικό της συγγραφέως που όπως χαρακτηριστικά αναφέρει σε μια συνέντευξη της «…είναι ζεστή και κάνει τους ανθρώπους να ανοίγονται και να  μιλάνε, τους φέρνει κοντά…» Ερωτεύσιμο μπαχαρικό, η κανέλα, θυμίζει βραδιές ρομαντικές , με ένα μυρωδάτο ποτήρι κόκκινο κρασί εμπλουτισμένο με το φινετσάτο άρωμα της. Ένα υπέροχο θηλυκό, αρωματικό και γλυκό μπαχάρι, που αν δεν ξέρεις να το χειριστείς σωστά γίνεται επιθετικό και πικρό ”

Μαστίχα «Η αρχοντική, το δάκρυ της φύσης Ένα μυστηριώδες δάκρυ που  μας θεραπεύει, μας νοστιμίζει τη ζωή, μας ομορφαίνει, μας ανακουφίζει… Μας γλυκαίνει. Με μια μαστιχόπιτα, με μια κρέμα μαστίχας με μπισκότα Μαστιχένια»

Μοσχοκάρυδο « Άκρως αφροδισιακό έως και επικίνδυνο αν χρησιμοποιηθεί σε μεγάλη ποσότητα, πλουτίζει με το άρωμα και τη γεύση του την μπεσαμέλ του παστίτσιου, τη μελιτζάνα του πολίτικου χιουνκιάρ μπεγεντί,  τον πουρέ πατάτας , ιδανικό έδεσμα σε ένα ρομαντικό δείπνο για δύο»

Αλάτι «Ο θησαυρός της γης Η ένωση της φύσης με τη χημεία. Η φύση μέσω των αλυκών μάς δίνει αυτό το δώρο που λέγεται αλάτι όταν εξατμίζονται τα νερά και δημιουργούνται τα ακατέργαστα διαμάντια»

Πιπέρι « Ο αχώριστος σύντροφος του αλατιού. Υπήρξε αιτία πολεμικών συρράξεων. Ενώ ο Λουδοβίκος 16^Ος  επιθυμούσε στα φαγητά του να χρησιμοποιούνται μόνο αλάτι και πιπέρι επηρεάζοντας έτσι συνολικά την γαλλική κουζίνα η οποία με τη σειρά της επηρέασε και τις κουζίνες όλης της Ευρώπης»

Κύμινο «Το κρυφό όπλο της σμυρνιάς. Προσοχή όμως στην ποσότητα, γιατί το άρωμα του είναι πολύ οξύ»

Τα μπαχαρικά είναι ο πλούτος στη ζωή και στην τροφή μας. Είναι το μαγικό ραβδάκι κάθε μάγειρα και κάθε μαγείρισσας, που μπορεί να μετατρέψει ένα απλό πιάτο σε μια πανδαισία γεύσης και μαγείας, με αρώματα αισθησιακά, ακόμα κι αφροδισιακά. Λίγοι κόκκοι είναι αρκετοί να απελευθερωθούν και να κάνουν  αισθητή την παρουσία τους. Άλλωστε η όσφρηση και η γεύση είναι το μονοπάτι  της μνήμης μας……Κάπως έτσι ξεκινά το ταξίδι του βιβλίου «Ερωτικά Μπαχαρικά της Πολίτικης Κουζίνας» της Μαρίας Εκμεκτσίογγλου από τις εκδόσεις Πατάκη, για να φτάσει στα χέρια του επαγγελματία μάγειρα να το συμβουλευτεί, στον σπουδαστή να το διδαχτεί, στον ερασιτέχνη να εμπνευστεί, στη νοικοκυρά για να μαγειρέψει κάτι διαφορετικό με μεράκι για αυτούς που αγαπάει. Είναι ένας οδηγός με πολλές πληροφορίες για τα μπαχαρικά, ιστορικά και μυθολογικά, για την καταγωγή τους, για το πως καλλιεργούνται, πως χρησιμοποιούνται και που, με προτεινόμενες κατανοητές  συνταγές χωρισμένες σε ενότητες ανά μπαχαρικό και με έξυπνα tips. Πολύ εύστοχες οι μικρές εισαγωγές, για την κάθε συνταγή ξεχωριστά,  γραμμένες από τη συγγραφέα με τέτοιον τρόπο, που μοιάζει σαν να την έχουμε δίπλα μας ενώ μαγειρεύουμε και μοιράζετε μαζί μας γνώσεις και εμπειρίες. Ενώ οι φωτογραφίες της έκδοσης που έχουν την υπογραφή του γνωστού food photographer Γιώργου Δρακόπουλου και το πολύ προσεγμένο foodstyling με την πατίνα της πόλης απογειώνουν τις ευφάνταστες συνταγές της . Ένα βιβλίο που έχει γεύση από τη ψυχή της Μαρίας  Εκμεκτσίογλου, γεμάτο από αγάπη και σεβασμό για τον τόπο και τους ανθρώπους του και πάνω απ’ όλα την μαγειρική, ένα βιβλίο που σίγουρα θα σας ανοίξει την όρεξη. Κι ας μην ξεχνάμε ότι ο δρόμος για την καρδιά περνάει από το στομάχι και αυτό η Μαρία Εκμεκσίογλου το γνωρίζει πολύ καλά .