To Λαογραφικό Μουσείο Διδυμότειχου

Σε ένα : από τα ομορφότερα αρχοντικά της περιοχής , ένα νεοκλασικό κτίριο των αρχών του 20ου αιώνα που μου τράβηξε την προσοχή να το εξερευνήσω , στεγάζεται από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 η συλλογή του Λαογραφικού Μουσείου Διδυμότειχου. Η αρχική συλλογή που αποτέλεσε τον πυρήνα του μουσείου άρχισε να συγκεντρώνεται από εκπαιδευτικούς της περιοχής  την δεκαετία του ’60 . Το 1973 ιδρύθηκε ο «Μορφωτικός Σύλλογος Λαογραφικό Μουσείο Διδυμοτείχου» ο οποίος ανέλαβε τη μεταφορά του υλικού στο νεοκλασικό κτίριο Χατζηρβασάνη. Ο επισκέπτης μπορεί να δει στο Μουσείο από  παραδοσιακές ενδυμασίες της περιοχής , κεντητά και υφαντά στρωσίδια, παραδοσιακά κοσμήματα, μέχρι εκκλησιαστικά είδη, εικόνες, σκεύη, αγροτικά εργαλεία , οικιακά σκεύη και αντικείμενα καθημερινής χρήσης κα. Είδα επίσης και ένα παραδοσιακό αποστακτήρα για παρασκευή ρακής , έμαθα όμως και τι είναι ο  γιαχανάς, το παραδοσιακό σησαμοτριβείο για την παραγωγή του σησαμέλαιου. Το Μουσείο λειτουργεί υπό την ευθύνη του Μορφωτικού Συλλόγου “Λαογραφικό Μουσείο Διδυμοτείχου” και την εποπτεία του Υπουργείου Πολιτισμού.

Info : Μπορείτε να το επισκεφθείτε κατόπιν συνεννόησης στο τηλέφωνο: 25530 22316. Ώρες και ημέρες επίσκεψης: Τρίτη- Σάββατο 9π.μ.- 2μ.μ., Τρίτη- Πέμπτη 4-7μ.μ.(χειμερινό ωράριο) και 5.30-8.30μ.μ.( θερινό ωράριο), Κυριακή 10.30-1.30μ.μ.

  

Παραδοσιακή πάλη με «Πεχλιβάνηδες» στο ύψωμα «Χίλια» του ορεινού Έβρου

☛  Όπως κάθε σχεδόν χρονιά έτσι και φέτος ήρθαμε στο Ύψωμα "Χίλια" στον ορεινό Έβρο. Εδώ κάθε χρόνο γίνεται πανηγύρι με κύριο δρώμενο την πάλη. Η εορτή διοργανώνεται από τους Αλεβίτες Μπεκτασίδες της περιοχής και είναι μια πανάρχαια παράδοση. Το Σάββατο ξεκινάει ο "Αγάς" (ο επικεφαλής του εορτασμού) από τον "Τεκκέ"  (που είναι ο ευκτήριος οίκος-ιερός χώρος των Αλεβιτών) που βρίσκεται έξω από το χωριό Ρούσσα του Δήμου Σουφλίου.  Εκεί βρίσκεται ο τάφος του Σεγήτ Αλί Σουλτάν, ενός ιερού προσώπου για τους Αλεβίτες. Από εκεί έχοντας πάρει την ευλογία ξεκινάει για το Ύψωμα Χίλια (που παραδοσιακά ονομάζεται Secek Yaylasi) και φτάνει στο σημείο που θα γίνει η πάλη ☛ Υπάρχει οργανωμένη παλαίστρα- αρένα όπου κάθε χρόνο λαμβάνουν μέρος αγώνες παραδοσιακής πάλης  με κιουσπέτια (δερμάτινα παντελόνια) και λάδια. Το Σάββατο παλεύουν οι μικρότερες κατηγορίες παλαιστών και την Κυριακή οι μεγαλύτερες. Οι παλαιστές ονομάζονται Πεχλιβάνηδες. Εδώ έρχονται παλαιστές από την περιοχή αλλά και από τον Σοχό της Θεσσαλονίκης, τις Σέρρες την Αδριανούπολη της Τουρκίας, την Βουλγαρία, καθώς και από άλλες περιοχές στην Ελλάδα και τα Βαλκάνια ☛ Τον αγώνα πάλι προϋπαντούν και συνοδεύουν και ζουρνάδες και νταούλια, ενώ γύρω απλώνονται καντίνες, πάγκοι με μικροπωλητές, σούβλες κλπ. Δηλαδή ένα πραγματικό πανηγύρι. Μετά το πέρας του παλαίματος κάθε ζευγάρι παλαιστών παίρνει μια πετσέτα και γυρίζει ανάμεσα στους θεατές  και αυτοί συμβολικά τους δίνουν χρήματα (μέσα στην πετσέτα), για το θέαμα που προσέφεραν. Ο ζουρνάς και το νταούλι και το σάζι παίζουν ασταμάτητα.  

       

          Φωτογραφίες-κείμενο: Ζήσης Φυλλαρίδης