Info : Φτάνοντας
στο αεροδρόμιο του Δουβλίνου έχεις την εντύπωση ότι από τα αχανή αεροδρόμια του
Λονδίνου φτάνεις σε μια χώρα όπου η φιλοξενία αλλά και η αντιμετώπιση θυμίζουν
μικρή συμμαζεμένη οικογένεια . Ο καιρός στο Δουβλίνο είναι πιο ψυχρός από αυτόν
της Βρετανικής πρωτεύουσας η θερμοκρασία πάντα τρεις με τέσσερις βαθμούς
χαμηλότερη , αλλά αυτό αντισταθμίζεται από την ζεστασιά των ανθρώπων των
Ιρλανδών που φημίζονται για την διάθεση τους να λένε ιστορίες και να πίνουν το
εθνικό τους προϊόν που είναι η μπύρα Guinness ( κυκλοφορεί ανελλιπώς από το
1759 !!!) και το Ιρλανδικό ουίσκι Jamesson. Το Δουβλίνο είναι μια ήσυχη πόλη
του ενός εκατομμυρίου κατοίκων χτισμένο κατά μήκος του ποταμού Λήφι και
ακουμπώντας στο κόλπο του Δουβλίνου , μια παλιά πόλη όπου την ειχαν κατακτήσει
και αποικήσει οι Βίκινγκς σήμερα είναι πρωτεύουσα του μικρού αυτού κράτους που
αναπτύσσεται με ταχύτατους ρυθμούς. Η
Ιρλανδία και το Δουβλίνο έχει τον μεγαλύτερο ρυθμό ανάπτυξης στην Ευρωπαϊκή
Ένωση , σήμερα η πρωτεύουσα σχεδόν ξαναχτίζεται από την αρχή διατηρώντας όμως
την φυσιογνωμία της στο κέντρο της όπου πεζοδρομείται και όπου διατηρεί όλη την
ατμόσφαιρα της παλιάς εποχής στην περιοχή του περίφημου Temple bar όπου
συνωστίζονται τα πιο διάσημα πάμπ της ιρλανδικής πρωτεύουσας , στην περιοχή
αυτή βρίσκεται επίσης και το ξενοδοχείο των U2 το “Clarence” το οποίο
επισκεφθήκαμε, είναι ένα ακριβό ξενοδοχείο στεγασμένο σε ένα παραδοσιακό παλιό
κτίριο το οποίο ανακαίνισαν με μια αρκετά μεγάλη πιστότητα στο αρχικό του
σχέδιο , και στο οποίο στεγάζεται ένα ακριβό μπαρ αλλά και ένα πολύ ακριβό
επίσης εστιατόριο . Οι Ιρλανδοί δεν
φημίζονται για την γαστρονομία τους το Δουβλίνο δεν είναι η πρωτεύουσα της
γεύσης είναι όμως η πρωτεύουσα της μπύρας εμείς κινηθήκαμε για να ανακαλύψουμε
το μεγάλο εργοστάσιο της Guinness από όπου ξεκίνησε η γνωστή σε όλους μαύρη
μπύρα για να κατακτήσει όλο τον κόσμο με την ιδιαίτερη πράγματι γεύση της. 
HIGHLIGHTS ****** Στη κέντρο του Δουβλίνου βρίσκεται το σπίτι του Όσκαρ Ουάιλντ
ενώ απέναντι στην είσοδο του πάρκου υπάρχει ένας βράχος με το ξαπλωμένο
χρωματιστό άγαλμα του μεγάλου Ιρλανδού συγγραφέα, κάτω ακριβώς από την βάση
συνωστίζονται σκαλισμένες πάνω στην πέτρα γνωστές και παρομειώδεις φράσεις του
(ο Όσκαρ Ουάιλντ ήταν γνωστός ετοιμόλογος και έχει αφήσει διάσημες ρύσεις στην
ιστορία). Η περιοχή αυτή φιλοξενεί επίσης το Εθνικό Μουσείο αλλά και την Εθνική
Βιβλιοθήκη στην οποία σύχναζε ο Τζέημς Τζόυς , ο άλλος μεγάλος συγγραφέας που
ανέδειξε η Ιρλανδία ο Όσκαρ Ουάιλντ και ο Σάμουελ Μπέκετ , είναι τρεις άνθρωποι
οι οποίοι έχουν χαράξει την ιστορία των Ιρλανδικών γραμμάτων των Αγγλικών
ευρύτερα γιατί τότε ακόμα η Ιρλανδία ήταν μέρος της μεγάλης Βρετανίας , επίσης
δεν θα πρέπει να ξεχάσουμε και τον σημαντικότατο θεατρικό συγγραφέα Μπέρναρντ
Σω ο οποίος επίσης ήταν μια μεγάλη Ιρλανδική μορφή . Αυτοί λοιπόν όλοι σύχναζαν
στην Εθνική Βιβλιοθήκη του Δουβλίνου η οποία παραμένει ως προ το κέλυφος της
σήμερα ακριβώς όπως ήταν και τότε.****** Μπορεί το Εθνικό Μουσείο της Ιρλανδίας
να μην έχει την ευρύτητα των εκθεμάτων μιας «Τέιτ γκάλερι» η της Εθνικής
Πινακοθήκης της Βρετανίας ωστόσο είναι μια αξιόλογη συλλογή την οποία
επισκεφθήκαμε κατά την διάρκεια της παραμονής μας στο Δουβλίνο .****** Άνοιξη
στο «Τρίνιτι Κόλετζ» με τα αειθαλή δένδρα του κολεγίου να έχουν ανθίσει και να
έχουν προσδώσει στους υπέροχους κήπους του την ομορφιά της άνοιξης , με την
πρώτη ηλιαχτίδα του ήλιου οι Δουβλινέζοι ξεχύνονται στους δρόμους γεμίζουν τα
παγκάκια και εκθέτουν τα άσπρα τους σώματα στις ζωογόνες ακτίνες του ήλιου, ο
ήλιος είναι σπάνιος και τον εκτιμούν ιδιαίτερα, ομάδες παιδιών παίζουν ράγκμπι
ενώ φοιτήτριες με σημειώσεις στα χέρια και πανεπιστημιακά συγγράμματα τρέχουν
βιαστικές για τις αίθουσες διδασκαλίας , το «Τρίνιτυ Κόλετζ» για χρόνια και
μέχρι πρόσφατα διατήρησε το προνόμιο να δέχεται μόνο άνδρες και καθολικούς
φοιτητές μια παλαιομοδίτικη τακτική που πολεμήθηκε σφοδρά για αρκετούς αιώνες .
***** 
Μας γοήτευσε: Το ιστορικό «Τρίνιτι Κόλετζ» που ιδρύθηκε το 1592 από τη βασίλισσα Ελισάβετ.
Στη βιβλιοθήκη του θαυμάσαμε το περίφημο "Book of Kells" ηλικίας 1.200 χρόνων, από τα παλαιότερα στον κόσμο!!!!! **** Ο περίπατος στο ιστορικό
κέντρο του Δουβλίνου. ****Η ιρλανδική μουσική που ακούγεται ζωντανά και όχι
μόνο στα πάμπ της πόλης. ****Το κάστρο που βρίσκεται στην καρδιά της πόλης,
ένδοξο απομεινάρι μιας προηγούμενης εποχής. ****
Μας απογοήτευσε : H
ανύπαρκτη νυχτερινή ζωή του Δουβλίνου εδώ η πόλη……κοιμάται νωρίς το βράδυ.
****Η Ιρλανδική κουζίνα που δεν έχει να μας παρουσιάσει τίποτα το αξιόλογο.
****Ο τρόπος με τον οποίο ελέγχονται οι επιβάτες στο αεροδρόμιο του Δουβλίνου ,
είναι άκρως εξευτελιστικός , γιατί σε υποχρεώνουν να βγάλεις τα παπούτσια και
τις κάλτσες σου για να διαπιστώσουν ότι δεν κρύβεις επάνω σου εκρηκτικά (;;;;)
*****
Διαδρομές διασκέδασης :Το Δουβλίνο διαθέτει περισσότερες από χίλιες
παμπ σε πολλές από τις οποίες παίζεται ζωντανή μουσική. Προσπεράστε την
πολυσύχναστη περιοχή Temple
Bar και προχωρήστε βόρεια προς
τον ποταμό Λίφι και το Hughes
Bar. Οι Δουβλινέζοι μουσικοί,
τα πλαστικά φυτά και οι ηλικιωμένοι θαμώνες είναι σημάδι ότι βρίσκεστε σε μια
αυθεντική ιρλανδική παμπ. ****Μιαάλλη πρόταση είναι το μπαρ O' Donoghue's όπου μουσικοί συναθροίζονται μπροστά από τον πάγκο πίνοντας μπίρες και
παίζοντας μουσική, ίσως η καλύτερη μουσική μας εμπειρία !!!
Μια επίσκεψη……με ιστορία :Αξίζει να επισκεφθείτε την ιστορική ζυθοποιία της Guinness η οποία παρασκευάζει το εθνικό
ποτό της Ιρλανδίας ανελλιπώς από το 1759, αρκεί να σας πούμε ότι κάποτε η μπύρα Γκίνες συνταγογραφούνταν στις
λεχώνες και τους ασθενείς για τα «χαλαρωτικά» της αποτελέσματα. Μπορείτε να
ακολουθήσετε μια λεπτομερή ξενάγηση στο Guinness Storehouse από όπου «παρελαύνουν» τα……249 χρόνια ιστορίας της . ****Μετά την περιήγηση στην ζυθοποιία Guinness και εφόσον ακόμη πεινάτε μπορείτε
να επισκεφθείτε την παμπ Bruxelle που προσφέρει παραδοσιακό ιρλανδικό πρωϊνό (τηγανητά αυγά,
λουκάνικο, μπέικον, φασόλια και ψωμί) με μόνο έξι ευρώ. ****
