Welcome to my blog

Τετάρτη 11 Μαρτίου 2026

Ένα 24ωρο στο Μόσταρ της Βοσνίας Ερζεγοβίνης

Το  Μόσταρ είναι μια από τις πιο δημοφιλείς πόλεις της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης , βρίσκεται στην κοιλάδα του Νερέτβα και απέχει περίπου 80 χιλιόμετρα από το Σαράγεβο. Το όνομα Μόσταρ αναφέρθηκε για πρώτη φορά στα τέλη του 14ου αιώνα  και το όνομα προέρχεται από τους γεφυροφύλακες (mostari) της ιστορικής ξύλινης γέφυρας που οδηγούσε στην αγορά της πόλης. Το Μόσταρ κατείχε σημαντική θέση στον εμπορικό δρόμο μεταξύ της Αδριατικής Θάλασσας και της πλούσιας σε ορυκτά κεντρικής περιοχής της Βοσνίας. Αυτό επέτρεψε στην πόλη να αναπτυχθεί σημαντικά. Κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κατοχής το Μόσταρ έγινε το κέντρο της τουρκικής διοίκησης. Η ξύλινη γέφυρα αντικαταστάθηκε από μια πέτρινη η οποία ανατινάχθηκε κατά τη διάρκεια του Γιουγκοσλαβικού πολέμου, αλλά αναστηλώθηκε το 2004. Η γέφυρα έχει ιστορική σημασία ως σύμβολο σύνδεσης μεταξύ Χριστιανισμού και Ισλάμ. Οι επισκέπτες μπορούν να παρακολουθήσουν ντόπιους και τουρίστες να πηδούν από την γέφυρα για μια βουτιά στον Νερέτβα από ύψος σχεδόν 30 μέτρων. Να σημειώσουμε εδώ πως η πόλη καταστράφηκε ολοσχερώς κατά την διάρκεια του εμφυλίου , αλλά ξαναχτίστηκε με αγάπη μετά τον πόλεμο.  

Το Μόσταρ ξαναχτίστηκε ακόμα πιο όμορφα από ποτέ. Αυτό το έχει καταστήσει ένα πραγματικό τουριστικό αξιοθέατο και η πόλη είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Περπατήσαμε στο γραφικότατο Kujundžiluk το παλιό οθωμανικό παζάρι που σώζεται από τα μέσα του 16ου αιώνα .  Πέτρινα καλντερίμια, πολύχρωμα μαγαζάκια με υφαντά, χειροποίητα κοσμήματα , χαλιά και εστιατόρια που προσφέρουν ανατολίτικη κουζίνα. Στο παρελθόν το σημείο αυτό ήταν η καρδιά του εμπορίου ολόκληρης της περιοχής κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και είχε περισσότερα από 500 καταστήματα. Οι επισκέπτες μπορούν να ανέβουν μια στενή σκάλα για να απολαύσουν την πανοραμική θέα του Μοστάρ από το μιναρέ του τζαμιού Koski Mehmed-Pasha , προσωπικά δεν το επιχείρησα γιατί είχε αφόρητη ζέστη . Τέλος επισκεφτήκαμε το σπίτι Biscevic ή Biscevica Kuca, που βρίσκεται στις όχθες της γραφικής ανατολικής πλευράς του ποταμού και αποτελεί ένα εκπληκτικό παράδειγμα οθωμανικής αρχιτεκτονικής. Αυτό το τουρκικό σπίτι-μουσείο του 17ου  αιώνα προσκαλεί τους επισκέπτες να ταξιδέψουν πίσω στο χρόνο και να βιώσουν τον πλούσιο πολιτισμό της περιοχής. Θα σας προτείναμε όταν τελειώσει η περιήγηση σας στη πόλη να κατεβείτε στις όχθες του ποταμού Νερέτβα γιατί υπάρχουν μερικές βραχώδεις προεξοχές κατά μήκος του νερού που προσφέρουν ιδιαίτερα επικές τοποθεσίες για φωτογραφίες. Αν είναι καλοκαίρι ε….τότε ένα μπανάκι στα τυρκουάζ νερά του ποταμού είναι μια απόλαυση. Αφού γευματίσαμε, αργά το απόγευμα επιβιβαστήκαμε στον αμαξάκι μας και ύστερα από 2 ώρες και 10 λεπτά οδήγησης επιστρέψαμε στο Ντουμπρόβνικ. Υπάρχουν όμως και οργανωμένες εκδρομές για ημερήσια απόδραση στο Μόσταρ με κόστος 50 έως 70 ευρώ , η επιλογή δική σας.

                           Κείμενο :  Stathis Harpas

                           Photos :   Ζήσης Φυλλαρίδης  























 

Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2026

Στο Μοναστήρι της Ρίλα , το πιο ιστορικό και φημισμένο της Βουλγαρίας

Το  Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη γνωστό και ως Μοναστήρι της Ρίλα βρίσκεται σε υψόμετρο 1.147 μέτρων, στη κοιλάδα του ποταμού Ρίλσκα μέσα σ’ ένα πανέμορφο τοπίο. Αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά και επιβλητικά θρησκευτικά και πολιτιστικά μνημεία της χώρας.  Η ιστορία του Μοναστηριού ξεκινά κατά την περίοδο του Τσάρου Πέτρου Α’ (927-968). Συγκεκριμένα, το μοναστήρι ιδρύθηκε τον 10ο αιώνα από τον ερημίτη Άγιο Ιωάννη της Ρίλας, από τον οποίο πήρε και το όνομα της, έναν από τους σεβαστούς Αγίους της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Στην πραγματικότητα, ο ερημίτης Άγιος ζούσε σε μια σπηλιά χωρίς υλικά αγαθά κοντά στο μοναστήρι, το οποίο χτίστηκε από τους μαθητές του. Μάλιστα, τα λείψανα του Αγίου Ιωάννη φυλάσσονται στη Μονή. Ολόκληρο το συγκρότημα της Μονής καταλαμβάνει μια έκταση 8.800 τ.μ. με μορφή ορθογωνίου, που επικεντρώνεται γύρω από την εσωτερική αυλή, όπου βρίσκονται τα κελιά των μοναχών, ο πύργος και η κεντρική εκκλησία. Από την ίδρυσή του, το μοναστήρι πέρασε από διάφορες φάσεις ακμής και παρακμής, όμως κάθε φορά αναγεννιόταν και ενίσχυε τη θρησκευτική και πολιτιστική κληρονομιά της περιοχής. 

Η   Μονή αποτέλεσε θεματοφύλακα του βουλγαρικού πολιτισμού και γλώσσας κατά την περίοδο της ξένης κυριαρχίας. Κατά την εποχή της Βουλγαρικής Εθνικής Αναγέννησης (18ος-19ος αιώνας) καταστράφηκε από φωτιά το 1833 και ανοικοδομήθηκε και πάλι μεταξύ 1834 και 1862 με χρήματα εύπορων πολιτών της χώρας, υπό το διάσημο αρχιτέκτονα Αλέξι Ρίλετς. Το Μοναστήρι είναι γνωστό και για τις εντυπωσιακές αγιογραφίες που απεικονίζουν σκηνές από την Παλαιά και Καινή Διαθήκη και την αρχιτεκτονική του, καθώς αποτελεί εξαιρετικό δείγμα της Βουλγαρικής Εθνικής Αναγέννησης. Γι’ αυτό το λόγο, εξάλλου, ανακηρύχθηκε εθνικό ιστορικό μνημείο της Βουλγαρίας το 1976 και Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1983. Η κεντρική εκκλησία του μοναστηριού χτίστηκε στα μέσα του 19ου αιώνα. Πρόκειται για μια μονόκλιτη βασιλική που έχει πέντε τρούλους, τρεις άγιες τράπεζες και δυο πλαϊνά παρεκκλήσια, ενώ ένα από τα πολυτιμότερα στοιχεία στο εσωτερικό είναι το επίχρυσο εικονοστάσι, περίφημο για την ξυλογλυπτική του, για το οποίο εργάστηκαν τέσσερις τεχνίτες επί πέντε χρόνια.  

Το   μουσείο του μοναστηριού της Ρίλα φημίζεται ιδιαίτερα για το Σταυρό του Ραφαήλ, ένα ξύλινο σταυρό φτιαγμένο από ένα κομμάτι ξύλου (81 Χ 43 εκ.). Σκαλίστηκε από ένα μοναχό, ονόματι Ραφαήλ, με τη χρήση λεπτού κοπιδιού και μεγεθυντικών φακών για την αναπαραγωγή 140 θρησκευτικών σκηνών και 650 μορφών σε μικρογραφία. Η εργασία για το καλλιτέχνημα αυτό κράτησε δώδεκα χρόνια, πριν ολοκληρωθεί το 1802, οπότε ο μοναχός έχασε το φως του. Τέλος η βιβλιοθήκη του Μοναστηριού διαθέτει πάνω από 60.000 βιβλία και χειρόγραφα που χρονολογούνται από τον 10ο  αιώνα μέχρι τις μέρες μας. Σήμερα, το μοναστήρι προσελκύει χιλιάδες πιστούς, οι οποίοι έρχονται για να προσκυνήσουν τα λείψανα του Αγίου Ιωάννη και να θαυμάσουν από κοντά την μοναδική αρχιτεκτονική του. Με αυτοκίνητο το Μοναστήρι της Ρίλα απέχει δυο ώρες από την Σόφια , για αυτούς που θα χρησιμοποιήσουν την δημόσια συγκοινωνία να σημειώσουμε πως υπάρχει ένα μόνο δρομολόγιο την ημέρα από και προς την Μονή.